| St artéccol qué l é scrétt in bulgnaiṡ |  |
L'itagliàn (par schêrz ciamè däl vôlt anc toscuiggno) l é na längua neulatéṅna ufizièla in Itâglia, a San Marén, in dû cantån dla Ṡvézzra e in di sît in Cruâzia e in Slovêgna.
In tótt, la żänt ch'la cgnóss l'itagliàn i srénn in 60 migliån. I la dscårren anc tótti äli itagliàn fòra vî.
Itâglia e pajîṡ dla diàsspura|
C'l artìcul chè 'l è scrit in
Mudnés |
L'italiàn l'è 'na léngua appartenèint al grópp dal léngui rumànzi, in dla faméja dal léngui indoeuropei. L'italiàn l'è léngua ufizièla dl'Itàlia, ed San Marèin, d'la Svézzra, e d'la Sitê dal Vaticàn.
L'è secända léngua, co-ufizièla insémm al Croét, in d'la Regiòun dl'Istria (Croàsia) e, insémm al sluvén, in dél sitê dla Slovènia datés dal cunfèin. I én anca bòun ed capìrel in dal Prinsipê ed Mònegh, a Màlta, in Còrsica (Frànsa) e, anca quelchidun in Albanìa.
|
C'l artìcul chè 'l è scrit in
Rumagnòl |
L'italièn l'è una lengua neolaténa uffizièla in Itâlia, a San Marén, in du cantùn d'la Svézzra e in di post in Croazia e in Slovenia.
In tott la zènta ch'la cnòss l'italièn l'è zirca 60 milliùn. L'è énca parlèda una màsa in étar paìs abité par gli emigré italién, e una tra al piò insgnèda int al scòli.