◐ Shell
reader mode source ↗
پرش به محتوا
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ای‌کی‌بی ۴۸ (تصویر ۲۰۰۹) پرفروش‌ترین گروه آیدل ژاپن است و رکوردهای جهانی گینس را برای «بزرگترین گروه پاپ» دارد،[۱]با بیش از ۹۰ عضو که بین چندین تیم تقسیم شده‌اند.
مورنینگ موسومه (تصویر ۲۰۱۶)، پایدارترین گروه آیدل زن، در دهه ۱۹۹۰ علاقه را به آیدل‌ها تجدید کرد. آنها رکورد بیشترین ۱۰ تک آهنگ برتر متوالی را برای هر هنرمند ژاپنی دارند.
موموئیرو کلوور زد (تصویر ۲۰۱۲) بر اساس این گزارش، در میان گروه‌های آیدل زن رتبه یک را به خود اختصاص داد روزنامه نیهون کیزای 2013–2018 surveys.[۲][۳][۴][۵][۶][۷][۸]
بیبی متا (تصویر ۲۰۱۴)، که سومین آلبوم استودیویی آن، Metal Galaxy، بالاترین آلبوم ژاپنی زبان در نمودار بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده است.

آیدل ژاپنی (انگلیسی: Japanese idol) آیدول (アイドル, aidoru؟) نوعی سرگرم‌کننده است که در فرهنگ عامه ژاپن بر پایه تصویر، جذابیت و شخصیت بازاریابی می‌شود. آیدول‌ها عمدتاً خوانندگانی هستند که در سایر مهارت‌های نمایشی مانند بازیگری، رقص و مدلینگ آموزش دیده‌اند. این هنرمندان از طریق کالاها و تاییدیه توسط آژانس‌های استعداد یابی تجاری‌سازی می‌شوند. آن‌ها زمان و منابع قابل توجهی را به ایجاد رابطه با طرفداران از طریق کنسرت‌ها و ملاقات‌های حضوری اختصاص می‌دهند.[۹]

صنعت آیدول ژاپن برای نخستین بار در دهه ۱۹۶۰ پدیدار شد و در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به دلیل ظهور تلویزیون به برجستگی رسید. در طول دهه ۱۹۸۰، که به عنوان «عصر طلایی آیدول‌ها» شناخته می‌شود، آیدول‌ها توجه تجاری زیادی را جلب کردند و حضور در تبلیغات بازرگانی و درام‌های تلویزیونی را آغاز نمودند.[۱۰] با پدیدار شدن بازارهای تخصصی‌تر در اواخر دهه ۲۰۰۰ و اوایل دهه ۲۰۱۰، این صنعت رشد چشمگیری را تجربه کرد که با نام «دوره جنگ‌های آیدول» شناخته می‌شود. امروزه، بیش از ۱۰,۰۰۰ دختر نوجوان در ژاپن آیدول هستند و بیش از ۳,۰۰۰ گروه فعال در این کشور وجود دارد. صنعت آیدول ژاپن به عنوان الگویی برای سایر صنایع محبوب آیدول، مانند کی-پاپ، مورد استفاده قرار گرفته است.[۱۱]

زیرمجموعه‌های آیدول‌ها شامل گراور آیدول، آیدول جونیور، آیدول مجازی، آیدول‌های صداپیشه، آیدول زیرزمینی، آیدول‌های آکیبا-کی، آیدول‌های محلی، نت آیدول، باندول‌ها و آیدول‌های ژاپنی-کره‌ای می‌شود.[۱۲]

منابع

[ویرایش | ]
  1. "Largest pop group". رکوردهای جهانی گینس. Archived from the original on 12 October 2014. Retrieved 22 September 2021.
  2. ももクロ、初のAKB超え タレントパワーランキング. روزنامه نیهون کیزای (in Japanese). 24 June 2013. Archived from the original on 7 August 2013. Retrieved 26 July 2013.
  3. タレントパワーランキング トップ100. Nikkei Entertainment (in Japanese) (June, 2013). Nikkei BP: 48–49. 2013-05-04.
  4. タレントパワーランキング トップ100. Nikkei Entertainment (in Japanese) (June, 2014). Nikkei BP. 2014-05-02.
  5. タレントパワーランキング トップ100. Nikkei Entertainment (in Japanese) (June, 2015). Nikkei BP. 2015-05-02.
  6. タレントパワーランキング トップ100. Nikkei Entertainment (in Japanese) (June, 2016). Nikkei BP. 2016-05-04.
  7. タレントパワーランキング トップ100. Nikkei Entertainment (in Japanese) (June, 2017). Nikkei BP. 2017-05-04.
  8. タレントパワーランキング トップ100. Nikkei Entertainment (in Japanese) (June, 2018). Nikkei BP: 81. 2018-05-04.
  9. Galbraith, Patrick W. "The Mirror of Idols" (in انگلیسی). Retrieved 4 فوریه 2026.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
  10. Aoyagi, Hiroshi (2005). Islands of Eight Million Smiles: Idol Performance and Symbolic Consumption in Contemporary Japan (in انگلیسی). Harvard University Asia Center. p. 12-15. ISBN 978-0674017733.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
  11. Park, Min-Kyu (2019). "The Evolution of Idol Industry in East Asia". Journal of Japanese Studies (in انگلیسی). 45 (2). Retrieved 4 فوریه 2026.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
  12. "Categories of Idols in Japan" (in ژاپنی). Retrieved 4 فوریه 2026.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)

پیوند به بیرون

[ویرایش | ]