فروش (در اصطلاح حقوقی و فقهی: عقد بیع) به مبادلهٔ یک کالا یا خدمت با پول یا مال دیگر گفته میشود. شخصی که کالا یا خدمت را ارائه میدهد فروشنده (بایع) و شخصی که هزینه را پرداخت میکند خریدار (مشتری) نامیده میشوند. فروش در بازرگانی فرایند مبادله ارزش است که در آن فروشنده کالاها و خدمات خود را در ازای دریافت پول یا سایر داراییها ارائه میکند. عملیات فروش جزء اساسی و تکمیلکننده یک فعالیت بازرگانی است.[۱]
فروش خط مقدم هر بنگاه و سازمان تجاری است و بقای سازمان به آن بستگی دارد. اگرچه در این سازمانها واحدهای بازاریابی و فروش بخشهایی متفاوت و جداگانه هستند، اما مسائل مشابهی را اداره میکنند و باید برای دستیابی به اهداف تجاری با یکدیگر همکاری کنند. ایجاد یک رابطه خوب بین این دو بخش در کسب موفقیت بسیار مهم است.[۲]
فروشندگی شخصی
[ویرایش | ]فروشندهٔ شخصی معرفی شفاهی است که به صورت مذاکره حضوری با یک یا چند خریدار احتمالی صورت میگیرد.[۳]
عقد بیع
[ویرایش | ]عقد بیع در فقه اسلامی و قانون ایران قرارداد یا عقدی است که به موجب آن شخصی، مالی را در ازای مال دیگر به شخص دیگری واگذار کند (که معمولاً پول است) به نحوی که مالک مال (فروشنده)، مالکیت کالای خود را در مقابل پول یا مالی که دریافت میکند به طرف مقابل (خریدار) انتقال دهد و طرف نیز در مقابل دریافت کالا، پول یا مال خود را به فروشنده بدهد.[۴]
عقد بیع به محض انشای ارادهٔ طرفین تشکیلدهندهٔ آن، یعنی بایع و مشتری، تحقق مییابد و دارای اثر حقوقی میشود. بیع در لغت به معنای خرید و فروش و داد و ستد میباشد و در اصطلاح فقهی ایجاب و قبولی است که بر نقل ملک در مقابل عوض معلوم و متعین دلالت کند.[۵]
اقسام بیع عبارتند از:
- بیع عین معین
- بیع عین کلی در معین
- بیع عین کلی در ذمه
بیع در فقه
[ویرایش | ]بیع به معنای فروختن و از مفاهیم عرفیه است و نتیجهٔ آن تملیک عین (مال) به عوض معلوم (مال دیگر) خواهد بود.
در فقه از مفهوم دیگری به نام «معاطات» نام برده شده که بسیار شبیه به بیع است اما شهید ثانی تفاوت این دو را در این میداند که بیع با یک صیغه و لفظ خاص و مختص بیع صورت میگیرد و معاطات (چیزی به کسی دادن) بدون هیچ صیغهای و با قصد طرفین انجام میشود و حالت اباحه دارد، در حالی که بیع یک عقد به حساب میآید.
بیع در حقوق مدنی ایران
[ویرایش | ]بر اساس ماده ۳۳۸ قانون مدنی ایران: «بیع عبارت است از تملیک عین به عوض معلوم».
از این تعریف چنین برمیآید که قانونگذار قصد داشته با به کار بردن واژه «عین» مانع از تداخل مفهوم بیع با «اجاره» گردد. اما از سوی دیگر موجب شده تا در مفاهیم جدید مثل خرید خدمات، خلاء مفهومی جدی ایجاد گردد.
آثار عقد بیع
[ویرایش | ]مقصود از آثار عقد بیع، آثار عقد بیع صحیح است؛ زیرا به موجب ماده ۳۶۵ قانون مدنی، بیع فاسد اثری در تملک ندارد؛ بنابراین هرگاه کسی به بیع فاسد مالی را قبض کند باید آن را به صاحبش رد نماید و اگر تلف یا ناقص شود ضامن عین و منفعت آن خواهد بود.
- ماده ۳۶۵ قانون مدنی: بیع فاسد اثری در تملک ندارد.
با توجه به ماده ۳۶۲ قانون مدنی، آثار بیع را میتوان به چهار قسمت تقسیم کرد:
- الف) انتقال مبیع و ثمن
- ب) ضمان درک مبیع و ثمن
- ج) تسلیم مبیع
- د) تادیه ثمن
همین که عقد بیع منعقد گردید، مالکیت مبیع به مشتری و مالکیت ثمن (ارزش) به بایع منتقل میگردد؛ بنابراین بایع باید مبیع را به مشتری و مشتری ثمن را به بایع تسلیم کند.
جستارهای وابسته
[ویرایش | ]منابع
[ویرایش | ]- ↑ "Sales". Simple English Wikipedia, the free encyclopedia (in English). 2023-06-30.
- ↑ "Sales". Wikipedia (in English). 2023-11-08.
- ↑ فیلیپ کاتلر و گری آرمسترانگ (۱۳۹۱)، اصول بازاریابی، ترجمهٔ بهمن فروزنده، انتشارات آموخته، ص. چاپ شانزدهم. اصفهان، شابک ۹۶۴-۹۶۹۶۴-۰-۷
{{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «بیع چیست؟». موسسه فرهنگی جام طهور. دریافتشده در ۲۹ اوت ۲۰۱۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)[پیوند مرده] - ↑ شرح لمعه. دارالتیقه. ۱۳۸۲.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
- «بایع». دانشنامه جهان اسلام. دریافتشده در ۲۹ اوت ۲۰۱۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - آثار عقد بیع در قانون مدنی ایران[۱]
- ↑ وکیل (۲۰۲۲-۰۴-۲۴). «آثار عقد بیع». وکیل VIP. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۸-۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)