Class checking: "instanceof" by mahdiHash · Pull Request #186 · javascript-tutorial/fa.javascript.info
@@ -1,62 +1,62 @@
# Class checking: "instanceof"
# چک کردن کلاس: "instanceof"
The `instanceof` operator allows to check whether an object belongs to a certain class. It also takes inheritance into account. عملگر `instanceOf` به ما این امکان را میدهد که بررسی کنیم یک شیء به کلاسی مشخص تعلق دارد یا خیر. این عملگر ارثبری را هم محسوب میکند.
Such a check may be necessary in many cases. For example, it can be used for building a *polymorphic* function, the one that treats arguments differently depending on their type. چنین بررسیای ممکن است در موارد بسیاری ضروری باشد. برای مثال، میتوانیم برای ساخت یک تابع *چندریخت (polymorphic)* از آن استفاده کنیم، تابعی که بر اساس نوع آرگومانها با آنها به صورت متفاوت رفتار میکند.
## The instanceof operator [#ref-instanceof] ## عملگر instanceof [#ref-instanceof]
The syntax is: سینتکس اینگونه است: ```js obj instanceof Class ```
It returns `true` if `obj` belongs to the `Class` or a class inheriting from it. اگر `obj` به `Class` یا کلاسی که از آن ارثبری میکند تعلق داشته باشد، این عملگر مقدار `true` را برمیگرداند.
For instance: برای مثال:
```js run class Rabbit {} let rabbit = new Rabbit();
// is it an object of Rabbit class? // است؟ Rabbit آیا شیءای از کلاس *!* alert( rabbit instanceof Rabbit ); // true */!* ```
It also works with constructor functions: با تابعهای سازنده هم کار میکند:
```js run *!* // instead of class // به جای کلاس function Rabbit() {} */!*
alert( new Rabbit() instanceof Rabbit ); // true ```
...And with built-in classes like `Array`: ...و با کلاسهای درونساخت مانند `Array`:
```js run let arr = [1, 2, 3]; alert( arr instanceof Array ); // true alert( arr instanceof Object ); // true ```
Please note that `arr` also belongs to the `Object` class. That's because `Array` prototypically inherits from `Object`. لطفا در نظر داشته باشید که `arr` هم به کلاس `Object` تعلق دارد. به این دلیل که `Array` به صورت پروتوتایپی از `Object` ارثبری میکند.
Normally, `instanceof` examines the prototype chain for the check. We can also set a custom logic in the static method `Symbol.hasInstance`. معمولا، `instanceof` زنجیره پروتوتایپ را بررسی میکند. ما هم میتوانیم یک منطق سفارشی در متد ایستای `Symbol.hasInstance` ایجاد کنیم.
The algorithm of `obj instanceof Class` works roughly as follows: الگوریتم `obj instanceof Class` تقریبا اینگونه عمل میکند:
1. If there's a static method `Symbol.hasInstance`, then just call it: `Class[Symbol.hasInstance](obj)`. It should return either `true` or `false`, and we're done. That's how we can customize the behavior of `instanceof`. 1. اگر متد ایستای `Symbol.hasInstance` وجود داشته باشد، سپس آن را فراخوانی کن: `Class[Symbol.hasInstance](obj)`. این متد باید `true` یا `false` را برگرداند و کار تمام است. ما اینگونه رفتار `instanceof` را شخصیسازی میکنیم.
For example: برای مثال:
```js run // setup instanceOf check that assumes that // anything with canEat property is an animal // تا instanceof راهاندازی بررسی کردن // فرض کند (animal) را یک جانور canEat هر چیزی شامل ویژگی class Animal { static [Symbol.hasInstance](obj) { if (obj.canEat) return true;Expand All
@@ -65,24 +65,24 @@ The algorithm of `obj instanceof Class` works roughly as follows:
let obj = { canEat: true };
alert(obj instanceof Animal); // true: Animal[Symbol.hasInstance](obj) is called alert(obj instanceof Animal); // true :فراخوانی شده Animal[Symbol.hasInstance](obj) ```
2. Most classes do not have `Symbol.hasInstance`. In that case, the standard logic is used: `obj instanceOf Class` checks whether `Class.prototype` is equal to one of the prototypes in the `obj` prototype chain. 2. اکثر کلاسها `Symbol.instanceof` را ندارند. در این صورت، منطق استاندارد استفاده میشود: `obj instanceOf Class` بررسی میکند که آیا `Class.prototype` برابر با یکی از پروتوتایپها در زجیره پروتوتایپی `obj` هست یا نه.
In other words, compare one after another: به عبارتی دیگر، یکی پس از دیگری آن را مقایسه میکند: ```js obj.__proto__ === Class.prototype? obj.__proto__.__proto__ === Class.prototype? obj.__proto__.__proto__.__proto__ === Class.prototype? ... // if any answer is true, return true // otherwise, if we reached the end of the chain, return false // را برگردان true ،است true اگر جواب // را برگردان false ،در غیر این صورت، اگر ما به انتهای زنجیره رسیدیم ```
In the example above `rabbit.__proto__ === Rabbit.prototype`, so that gives the answer immediately. در مثال بالا `rabbit.__proto__ === Rabbit.prototype` برقرار است، پس بلافاصله جواب مشخص میشود.
In the case of an inheritance, the match will be at the second step: در صورت وجود ارثبری، تساوی در مرحله دوم رخ میدهد:
```js run class Animal {}Expand All
@@ -93,76 +93,76 @@ The algorithm of `obj instanceof Class` works roughly as follows:
alert(rabbit instanceof Animal); // true
*/!*
// rabbit.__proto__ === Animal.prototype (no match) // rabbit.__proto__ === Animal.prototype (مساوی نیست) *!* // rabbit.__proto__.__proto__ === Animal.prototype (match!) // rabbit.__proto__.__proto__ === Animal.prototype (!مساوی است) */!* ```
Here's the illustration of what `rabbit instanceof Animal` compares with `Animal.prototype`: این هم تصویر چیزی که `rabbit instanceof Animal` با `Animal.prototype` مقایسه میکند:
By the way, there's also a method [objA.isPrototypeOf(objB)](mdn:js/object/isPrototypeOf), that returns `true` if `objA` is somewhere in the chain of prototypes for `objB`. So the test of `obj instanceof Class` can be rephrased as `Class.prototype.isPrototypeOf(obj)`. راستی، همچنین متدی به نام [objA.isPrototypeOf(objB)](mdn:js/object/isPrototypeOf) وجود دارد که اگر `objA` جایی در زنجیره پروتوتایپ `objB` وجود داشته باشد `true` را برمیگرداند. پس بررسی `obj instanceof Class` میتواند به صورت `Class.prototype.isPrototypeOf(obj)` بازنویسی شود.
It's funny, but the `Class` constructor itself does not participate in the check! Only the chain of prototypes and `Class.prototype` matters. جالب است که سازنده `Class` خودش در بررسی شرکت نمیکند! فقط زنجیره پروتوتایپها و `Class.prototype` مهم هستند.
That can lead to interesting consequences when a `prototype` property is changed after the object is created. زمانی که ویژگی `prototype` بعد از اینکه شیء ساخته شد تغییر کند، این موضوع میتواند باعث ایجاد پیامدهای جالبی شود.
Like here: مثل اینجا:
```js run function Rabbit() {} let rabbit = new Rabbit();
// changed the prototype // پروتوتایپ را تغییر دادیم Rabbit.prototype = {};
// ...not a rabbit any more! // !نیست (rabbit) دیگر یک خرگوش *!* alert( rabbit instanceof Rabbit ); // false */!* ```
## Bonus: Object.prototype.toString for the type ## راهنمایی: متد Object.prototype.toString برای نوع
We already know that plain objects are converted to string as `[object Object]`: ما از قبل میدانیم که شیءهای ساده به صورت `[object Object]` به رشته تبدیل میشوند:
```js run let obj = {};
alert(obj); // [object Object] alert(obj.toString()); // the same alert(obj.toString()); // یکسان ```
That's their implementation of `toString`. But there's a hidden feature that makes `toString` actually much more powerful than that. We can use it as an extended `typeof` and an alternative for `instanceof`. این پیادهسازی `toString` آنها است. اما در واقع یک ویژگی پنهانی وجود دارد که `toString` را از آن خیلی قدرتمندتر میکند. میتوانیم از این متد به عنوان یک `typeof` پیشرفتهتر و یک جایگزین برای `instanceof` استفاده کنیم.
Sounds strange? Indeed. Let's demystify. عجیب به نظر میرسد؟ واقعا هم هست. بیایید آن را سادهتر بیان کنیم.
By [specification](https://tc39.github.io/ecma262/#sec-object.prototype.tostring), the built-in `toString` can be extracted from the object and executed in the context of any other value. And its result depends on that value. با توجه به [مشخصات زبان](https://tc39.github.io/ecma262/#sec-object.prototype.tostring)، `toString` درونساخت میتواند از شیء استخراج شود و در زمینه (context) هر مقدار دیگری اجرا شود. و نتیجهاش به آن مقدار بستگی دارد.
- For a number, it will be `[object Number]` - For a boolean, it will be `[object Boolean]` - For `null`: `[object Null]` - For `undefined`: `[object Undefined]` - For arrays: `[object Array]` - ...etc (customizable). - برای یک عدد، `[object Number]` خواهد بود - برای یک بولین، `[object Boolean]` خواهد بود - برای `null`: `[object Null]` - برای `undefined`: `[object Undefined]` - برای آرایهها: `[object Array]` - ...و غیره (قابل شخصیسازی).
Let's demonstrate: بیایید نشان دهیم:
```js run // copy toString method into a variable for convenience // را درون یک متغیر کپی میکنیم toString برای راحتی متد let objectToString = Object.prototype.toString;
// what type is this? // این چه نوعی از داده است؟ let arr = [];
alert( objectToString.call(arr) ); // [object *!*Array*/!*] ```
Here we used [call](mdn:js/function/call) as described in the chapter [](info:call-apply-decorators) to execute the function `objectToString` in the context `this=arr`. اینجا ما از [call](mdn:js/function/call) همانطور که در فصل [](info:call-apply-decorators) توضیح داده شد برای اجرای تابع `objectToString` با زمینه `this=arr` استفاده کردیم.
Internally, the `toString` algorithm examines `this` and returns the corresponding result. More examples: از درون، الگوریتم `toString` مقدار `this` را بررسی میکند و نتیجه مربوط را برمیگرداند. مثالهای بیشتر:
```js run let s = Object.prototype.toString;Expand All
@@ -172,11 +172,11 @@ alert( s.call(null) ); // [object Null]
alert( s.call(alert) ); // [object Function]
```
### Symbol.toStringTag ### متد Symbol.toStringTag
The behavior of Object `toString` can be customized using a special object property `Symbol.toStringTag`. رفتار `toString` شیء میتواند با استفاده از ویژگی شیء خاص `Symbol.toStringTag` شخصیسازی شود.
For instance: برای مثال:
```js run let user = {Expand All
@@ -186,33 +186,33 @@ let user = {
alert( {}.toString.call(user) ); // [object User]
```
For most environment-specific objects, there is such a property. Here are some browser specific examples: برای اکثر شیءهایی که مختص به محیط هستند، چنین ویژگیای وجود دارد. اینجا چند مثال مختص به مرورگر را داریم:
```js run // toStringTag for the environment-specific object and class: // :برای شیء و کلاس مختص به محیط toStringTag alert( window[Symbol.toStringTag]); // Window alert( XMLHttpRequest.prototype[Symbol.toStringTag] ); // XMLHttpRequest
alert( {}.toString.call(window) ); // [object Window] alert( {}.toString.call(new XMLHttpRequest()) ); // [object XMLHttpRequest] ```
As you can see, the result is exactly `Symbol.toStringTag` (if exists), wrapped into `[object ...]`. همانطور که میبینید، نتیجه دقیقا `Symbol.toStringTag` (اگر وجود داشته باشد) جایگذاری شده درون `[object ...]` است.
At the end we have "typeof on steroids" that not only works for primitive data types, but also for built-in objects and even can be customized. در نهایت ما «انواعی از استروئیدها» را داریم که نه تنها برای انواع داده اصلی کار میکند، بلکه برای شیءهای درونساخت هم کار میکند و حتی میتواند شخصیسازی شود.
We can use `{}.toString.call` instead of `instanceof` for built-in objects when we want to get the type as a string rather than just to check. زمانی که میخواهیم نوع داده را به عنوان یک رشته دریافت کنیم تا اینکه فقط بررسی کنیم، میتوانیم به جای `instanceof` از `{}.toString.call` برای شیءهای درونساخت استفاده کنیم.
## Summary ## خلاصه
Let's summarize the type-checking methods that we know: بیایید متدهای بررسی نوع داده که میشناسیم را خلاصه کنیم:
| | works for | returns | | | کار میکند برای | برمیگرداند | |---------------|-------------|---------------| | `typeof` | primitives | string | | `{}.toString` | primitives, built-in objects, objects with `Symbol.toStringTag` | string | | `instanceof` | objects | true/false | | `typeof` | مقدارهای اصلی | رشته | | `{}.toString` | مقدارهای اصلی، شیءهای درونساخت، شیءها شامل `Symbol.toStringTag` | رشته | | `instanceof` | شیءها | true/false |
As we can see, `{}.toString` is technically a "more advanced" `typeof`. همانطور که میبینید، `{}.toString` از لحاظ فنی یک `typeof` «پیشرفتهتر» است.
And `instanceof` operator really shines when we are working with a class hierarchy and want to check for the class taking into account inheritance. زمانی که با سلسلهای از کلاسها کار میکنیم و میخواهیم بررسی کنیم که کلاس در ارثبری وجود دارد یا نه، عملگر `instanceof` واقعا میدرخشد.
The `instanceof` operator allows to check whether an object belongs to a certain class. It also takes inheritance into account. عملگر `instanceOf` به ما این امکان را میدهد که بررسی کنیم یک شیء به کلاسی مشخص تعلق دارد یا خیر. این عملگر ارثبری را هم محسوب میکند.
Such a check may be necessary in many cases. For example, it can be used for building a *polymorphic* function, the one that treats arguments differently depending on their type. چنین بررسیای ممکن است در موارد بسیاری ضروری باشد. برای مثال، میتوانیم برای ساخت یک تابع *چندریخت (polymorphic)* از آن استفاده کنیم، تابعی که بر اساس نوع آرگومانها با آنها به صورت متفاوت رفتار میکند.
## The instanceof operator [#ref-instanceof] ## عملگر instanceof [#ref-instanceof]
The syntax is: سینتکس اینگونه است: ```js obj instanceof Class ```
It returns `true` if `obj` belongs to the `Class` or a class inheriting from it. اگر `obj` به `Class` یا کلاسی که از آن ارثبری میکند تعلق داشته باشد، این عملگر مقدار `true` را برمیگرداند.
For instance: برای مثال:
```js run class Rabbit {} let rabbit = new Rabbit();
// is it an object of Rabbit class? // است؟ Rabbit آیا شیءای از کلاس *!* alert( rabbit instanceof Rabbit ); // true */!* ```
It also works with constructor functions: با تابعهای سازنده هم کار میکند:
```js run *!* // instead of class // به جای کلاس function Rabbit() {} */!*
alert( new Rabbit() instanceof Rabbit ); // true ```
...And with built-in classes like `Array`: ...و با کلاسهای درونساخت مانند `Array`:
```js run let arr = [1, 2, 3]; alert( arr instanceof Array ); // true alert( arr instanceof Object ); // true ```
Please note that `arr` also belongs to the `Object` class. That's because `Array` prototypically inherits from `Object`. لطفا در نظر داشته باشید که `arr` هم به کلاس `Object` تعلق دارد. به این دلیل که `Array` به صورت پروتوتایپی از `Object` ارثبری میکند.
Normally, `instanceof` examines the prototype chain for the check. We can also set a custom logic in the static method `Symbol.hasInstance`. معمولا، `instanceof` زنجیره پروتوتایپ را بررسی میکند. ما هم میتوانیم یک منطق سفارشی در متد ایستای `Symbol.hasInstance` ایجاد کنیم.
The algorithm of `obj instanceof Class` works roughly as follows: الگوریتم `obj instanceof Class` تقریبا اینگونه عمل میکند:
1. If there's a static method `Symbol.hasInstance`, then just call it: `Class[Symbol.hasInstance](obj)`. It should return either `true` or `false`, and we're done. That's how we can customize the behavior of `instanceof`. 1. اگر متد ایستای `Symbol.hasInstance` وجود داشته باشد، سپس آن را فراخوانی کن: `Class[Symbol.hasInstance](obj)`. این متد باید `true` یا `false` را برگرداند و کار تمام است. ما اینگونه رفتار `instanceof` را شخصیسازی میکنیم.
For example: برای مثال:
```js run // setup instanceOf check that assumes that // anything with canEat property is an animal // تا instanceof راهاندازی بررسی کردن // فرض کند (animal) را یک جانور canEat هر چیزی شامل ویژگی class Animal { static [Symbol.hasInstance](obj) { if (obj.canEat) return true;
let obj = { canEat: true };
alert(obj instanceof Animal); // true: Animal[Symbol.hasInstance](obj) is called alert(obj instanceof Animal); // true :فراخوانی شده Animal[Symbol.hasInstance](obj) ```
2. Most classes do not have `Symbol.hasInstance`. In that case, the standard logic is used: `obj instanceOf Class` checks whether `Class.prototype` is equal to one of the prototypes in the `obj` prototype chain. 2. اکثر کلاسها `Symbol.instanceof` را ندارند. در این صورت، منطق استاندارد استفاده میشود: `obj instanceOf Class` بررسی میکند که آیا `Class.prototype` برابر با یکی از پروتوتایپها در زجیره پروتوتایپی `obj` هست یا نه.
In other words, compare one after another: به عبارتی دیگر، یکی پس از دیگری آن را مقایسه میکند: ```js obj.__proto__ === Class.prototype? obj.__proto__.__proto__ === Class.prototype? obj.__proto__.__proto__.__proto__ === Class.prototype? ... // if any answer is true, return true // otherwise, if we reached the end of the chain, return false // را برگردان true ،است true اگر جواب // را برگردان false ،در غیر این صورت، اگر ما به انتهای زنجیره رسیدیم ```
In the example above `rabbit.__proto__ === Rabbit.prototype`, so that gives the answer immediately. در مثال بالا `rabbit.__proto__ === Rabbit.prototype` برقرار است، پس بلافاصله جواب مشخص میشود.
In the case of an inheritance, the match will be at the second step: در صورت وجود ارثبری، تساوی در مرحله دوم رخ میدهد:
```js run class Animal {}
// rabbit.__proto__ === Animal.prototype (no match) // rabbit.__proto__ === Animal.prototype (مساوی نیست) *!* // rabbit.__proto__.__proto__ === Animal.prototype (match!) // rabbit.__proto__.__proto__ === Animal.prototype (!مساوی است) */!* ```
Here's the illustration of what `rabbit instanceof Animal` compares with `Animal.prototype`: این هم تصویر چیزی که `rabbit instanceof Animal` با `Animal.prototype` مقایسه میکند:
By the way, there's also a method [objA.isPrototypeOf(objB)](mdn:js/object/isPrototypeOf), that returns `true` if `objA` is somewhere in the chain of prototypes for `objB`. So the test of `obj instanceof Class` can be rephrased as `Class.prototype.isPrototypeOf(obj)`. راستی، همچنین متدی به نام [objA.isPrototypeOf(objB)](mdn:js/object/isPrototypeOf) وجود دارد که اگر `objA` جایی در زنجیره پروتوتایپ `objB` وجود داشته باشد `true` را برمیگرداند. پس بررسی `obj instanceof Class` میتواند به صورت `Class.prototype.isPrototypeOf(obj)` بازنویسی شود.
It's funny, but the `Class` constructor itself does not participate in the check! Only the chain of prototypes and `Class.prototype` matters. جالب است که سازنده `Class` خودش در بررسی شرکت نمیکند! فقط زنجیره پروتوتایپها و `Class.prototype` مهم هستند.
That can lead to interesting consequences when a `prototype` property is changed after the object is created. زمانی که ویژگی `prototype` بعد از اینکه شیء ساخته شد تغییر کند، این موضوع میتواند باعث ایجاد پیامدهای جالبی شود.
Like here: مثل اینجا:
```js run function Rabbit() {} let rabbit = new Rabbit();
// changed the prototype // پروتوتایپ را تغییر دادیم Rabbit.prototype = {};
// ...not a rabbit any more! // !نیست (rabbit) دیگر یک خرگوش *!* alert( rabbit instanceof Rabbit ); // false */!* ```
## Bonus: Object.prototype.toString for the type ## راهنمایی: متد Object.prototype.toString برای نوع
We already know that plain objects are converted to string as `[object Object]`: ما از قبل میدانیم که شیءهای ساده به صورت `[object Object]` به رشته تبدیل میشوند:
```js run let obj = {};
alert(obj); // [object Object] alert(obj.toString()); // the same alert(obj.toString()); // یکسان ```
That's their implementation of `toString`. But there's a hidden feature that makes `toString` actually much more powerful than that. We can use it as an extended `typeof` and an alternative for `instanceof`. این پیادهسازی `toString` آنها است. اما در واقع یک ویژگی پنهانی وجود دارد که `toString` را از آن خیلی قدرتمندتر میکند. میتوانیم از این متد به عنوان یک `typeof` پیشرفتهتر و یک جایگزین برای `instanceof` استفاده کنیم.
Sounds strange? Indeed. Let's demystify. عجیب به نظر میرسد؟ واقعا هم هست. بیایید آن را سادهتر بیان کنیم.
By [specification](https://tc39.github.io/ecma262/#sec-object.prototype.tostring), the built-in `toString` can be extracted from the object and executed in the context of any other value. And its result depends on that value. با توجه به [مشخصات زبان](https://tc39.github.io/ecma262/#sec-object.prototype.tostring)، `toString` درونساخت میتواند از شیء استخراج شود و در زمینه (context) هر مقدار دیگری اجرا شود. و نتیجهاش به آن مقدار بستگی دارد.
- For a number, it will be `[object Number]` - For a boolean, it will be `[object Boolean]` - For `null`: `[object Null]` - For `undefined`: `[object Undefined]` - For arrays: `[object Array]` - ...etc (customizable). - برای یک عدد، `[object Number]` خواهد بود - برای یک بولین، `[object Boolean]` خواهد بود - برای `null`: `[object Null]` - برای `undefined`: `[object Undefined]` - برای آرایهها: `[object Array]` - ...و غیره (قابل شخصیسازی).
Let's demonstrate: بیایید نشان دهیم:
```js run // copy toString method into a variable for convenience // را درون یک متغیر کپی میکنیم toString برای راحتی متد let objectToString = Object.prototype.toString;
// what type is this? // این چه نوعی از داده است؟ let arr = [];
alert( objectToString.call(arr) ); // [object *!*Array*/!*] ```
Here we used [call](mdn:js/function/call) as described in the chapter [](info:call-apply-decorators) to execute the function `objectToString` in the context `this=arr`. اینجا ما از [call](mdn:js/function/call) همانطور که در فصل [](info:call-apply-decorators) توضیح داده شد برای اجرای تابع `objectToString` با زمینه `this=arr` استفاده کردیم.
Internally, the `toString` algorithm examines `this` and returns the corresponding result. More examples: از درون، الگوریتم `toString` مقدار `this` را بررسی میکند و نتیجه مربوط را برمیگرداند. مثالهای بیشتر:
```js run let s = Object.prototype.toString;
### Symbol.toStringTag ### متد Symbol.toStringTag
The behavior of Object `toString` can be customized using a special object property `Symbol.toStringTag`. رفتار `toString` شیء میتواند با استفاده از ویژگی شیء خاص `Symbol.toStringTag` شخصیسازی شود.
For instance: برای مثال:
```js run let user = {
For most environment-specific objects, there is such a property. Here are some browser specific examples: برای اکثر شیءهایی که مختص به محیط هستند، چنین ویژگیای وجود دارد. اینجا چند مثال مختص به مرورگر را داریم:
```js run // toStringTag for the environment-specific object and class: // :برای شیء و کلاس مختص به محیط toStringTag alert( window[Symbol.toStringTag]); // Window alert( XMLHttpRequest.prototype[Symbol.toStringTag] ); // XMLHttpRequest
alert( {}.toString.call(window) ); // [object Window] alert( {}.toString.call(new XMLHttpRequest()) ); // [object XMLHttpRequest] ```
As you can see, the result is exactly `Symbol.toStringTag` (if exists), wrapped into `[object ...]`. همانطور که میبینید، نتیجه دقیقا `Symbol.toStringTag` (اگر وجود داشته باشد) جایگذاری شده درون `[object ...]` است.
At the end we have "typeof on steroids" that not only works for primitive data types, but also for built-in objects and even can be customized. در نهایت ما «انواعی از استروئیدها» را داریم که نه تنها برای انواع داده اصلی کار میکند، بلکه برای شیءهای درونساخت هم کار میکند و حتی میتواند شخصیسازی شود.
We can use `{}.toString.call` instead of `instanceof` for built-in objects when we want to get the type as a string rather than just to check. زمانی که میخواهیم نوع داده را به عنوان یک رشته دریافت کنیم تا اینکه فقط بررسی کنیم، میتوانیم به جای `instanceof` از `{}.toString.call` برای شیءهای درونساخت استفاده کنیم.
## Summary ## خلاصه
Let's summarize the type-checking methods that we know: بیایید متدهای بررسی نوع داده که میشناسیم را خلاصه کنیم:
| | works for | returns | | | کار میکند برای | برمیگرداند | |---------------|-------------|---------------| | `typeof` | primitives | string | | `{}.toString` | primitives, built-in objects, objects with `Symbol.toStringTag` | string | | `instanceof` | objects | true/false | | `typeof` | مقدارهای اصلی | رشته | | `{}.toString` | مقدارهای اصلی، شیءهای درونساخت، شیءها شامل `Symbol.toStringTag` | رشته | | `instanceof` | شیءها | true/false |
As we can see, `{}.toString` is technically a "more advanced" `typeof`. همانطور که میبینید، `{}.toString` از لحاظ فنی یک `typeof` «پیشرفتهتر» است.
And `instanceof` operator really shines when we are working with a class hierarchy and want to check for the class taking into account inheritance. زمانی که با سلسلهای از کلاسها کار میکنیم و میخواهیم بررسی کنیم که کلاس در ارثبری وجود دارد یا نه، عملگر `instanceof` واقعا میدرخشد.